Ekonomia gerraostean
-
Gerra garaiako krudelkeria
Maria Luixa Otegi Tolosa (1928) Asteasu
Txikia zen gerra garaian. "Gorriak" zetozela entzuten zuten. Osaba ezkongabea fusilatu egin zuten. Herriko jauntxoek oiloak ere lapurtu zizkieten. Ahizpa zaharragoak falangez jantzita ibili ziren. Janaria herrira entregatu behar izaten zuten.
-
Gerraosteko bizimodua: goserik ez, dirurik ere ez
Andoni Arzallus Aristi (1932) Astigarraga
Gerra amaierako oroitzapen batzuk gordetzen ditu. 8 urte zituen garai hartan. Errota itxita, ilunetan joaten zirela gogoan dauka, baita uztaren parte bat entregatu beharra zegoela ere. Andoniren ustez, gerraostean, kaletarren aldean, baserritarrek ez zuten goserik pasa, elikagai faltarik ez zutelako izan. Diru falta, ordea, bai: hiri handietako lantokietako soldaten beharra izango zuten askok
-
Gerra denboran ogi faltarik ez
Antonia Garmendia Jauregi (1928) Altzaga
Gerra denboran goserik ez zuten pasatu. Baina errotara joateko zailtasunak jartzen zizkieten. Hala ere moldatzen ziren etxean ogia egiteko. Esnearekin batera kalera ere eramaten zuten saltzeko.
-
Baserrian inoiz ez dute goserik pasa
Antonia Garmendia Jauregi (1928) Altzaga
Baserrian janari faltarik ez dute inoiz izan. Errazionamenduan txokolatea ere ematen zieten. Kaleko jendeari janaria ematen zieten. Batzuk lanera ere joaten ziren janaren truke.
-
"Junta de Abastos" ganadua kontrolatzeko
Patxi Iraola Garmendia (1933) Zaldibia
"Junta de Abastos" deituriko erakundeak kontrolatzen zuen ganadua gerraostean. Txekorrak noiz eta ze preziotan saldu behar zituzten agintzen zieten. Estatuak ezarri zuen eta zaldibiarrak ziren.
-
Zaldibiako errotak
Patxi Iraola Garmendia (1933) Zaldibia
Gerraostean errotak itxita egon ohi ziren tarteka. Zaldibiako errotak aipatzen ditu. Mutiko garaian askotan joaten zen errotara artoa ehotzera.
-
Gerraosteko janari eskasia
Patxi Iraola Garmendia (1933) Zaldibia
Errazionamendua ezarri zen garaian baserritarrek ez zuten goserik pasa. Bazituzten esnea, babarrunak, taloak... Haragiaren inbidia izaten zuten. Ez zegoen azukrerik, oliorik... Soilik estraperloan lortzen ziren. Behin aitak 80 kg babarrun eraman zituen Ordiziako denda batera, 5 kilo azukreren truke. Patataren ordez batata (boniato) ematen zuten errazionamenduan. Ogia oso txarra zen.
-
Soldataren ordez, patata
Karidad Mendizabal (1929) Mutriku
1941ean gose pasa zutela dio. Zaku-lantegian patata ematen zuten diruaren ordez, eta horri esker nahiko ondo egon omen ziren etxean.
-
Aeroplanoak eta babeslekua
Karidad Mendizabal (1929) Mutriku
Gerra garaiko oroitzapenak. Aeroplano bat pasatzen zenean non babesten ziren aipatzen du. Bonba txikiak botatzen omen zituzten, "lehertzen ez zirenak". Errazionamendua, ilarak... aipatzen ditu.
-
Gerra ondorengo janariak
Ana Etxeberria Etxeberria (1922) Amezketa
Gerra ondoren aita Nafarroara joaten zen eta handik jakiak ekartzen zituen. Baba beltzak ekartzen zituzten. Ogia ere etxean egiten zuten. Zegoena jaten zuten. Kalekoek okerrago pasa zuten baserrikoek baino.
-
Janariak gordeta
Feli Etxeberria Galarza (1926) Amezketa
Dendan freskera zeukaten, bodega antzekoa, janariak gordeta edukitzeko. Kanpotik ekarritako janariak ezkutatu egiten ziren.
-
Gerra ondorengo janariak
Feli Etxeberria Galarza (1926) Amezketa
Postrea zen luxu handiena, esne-arrautza edo horrelakoren bat. Irina erosi behar izaten zuten. Babarrunak asko jaten zituzten, txerria ere bai, nahiz eta kalean bizi. Txorizoak ere etxean egiten zituzten. Meriendako txokolatea izaten zuten.
-
Gosetearen urte gogorrak
Jose Mari Igartua San Jose (1930) Soraluze
1941-1951 bitartean urte txarrak izan ziren gosearengatik. Armagintza-eskolan zerbait jaten ematen zieten, baina etxera iristerako gose handia izaten zuten.
-
Gerraosteko baserriko janaria eta edaria
Juan Migel Gorostiaga Artetxe (1939) Dima
Gerraostean baserrian bizitzeak, janari aldetik abantaila asko ekartzen zituen. Lekaleak eta barazkiak nahi beste, okela, aldiz, gutxiago. Ardoa ere presente zeukaten oso, baita anis bezalako edariekin ohitura bitxiak zituen bere amak
-
Gerra osteko eskasian, azukre zakuak eta mantak arropak josteko
Joxepa Etxeberria Bengoetxea (1924) Amezketa
Gerra denborak bizi izandako gabeziak. Azukre zakuak tindatu eta haiekin arropak jositakoak ezagutu dituela kontatzen du. Paper-fabrikan ematen zituzten mantekin ere josten zituzten jantziak.
-
Olioa eta beste jaki askoren eskasia
Joxepa Etxeberria Bengoetxea (1924) Amezketa
Zentraletik bota zutenean, paper-fabrikan hasi zen Joxeparen aita lanean. Senitarteko batzuen bitartez lortzen zituen josteko oihalak amak. Gerra garaian jakiak lortzeko pasatako estutasunei buruz: oliorik ez zegoen. Esnea egostetik lortutako esne-gaina erabili behar izaten zuten babarrunak egiteko.
-
Gerra garaiko errotako kontuak: prezintoak eta estraperloa
Joxepa Etxeberria Bengoetxea (1924) Amezketa
Aitonarena zen errotan bizi izan ziren Joxepak 13 urte zituenetik 17 urte bete zituen arte. Gerra garaian, errotak prezintatuta egon ziren, nahiz eta prezintoak kentzen zizkietela kontatzen duen. Zaratarik atera ez zezan, egurra kendu eta eskuarekin botatzen zuten garia edo artoa pixkanaka beste batzuk leihotik zaintzen zeuden bitartean. Hari esker, goserik ez zutela pasa dio, errazionamenduko ogia oso txarra izaten baitzen.Estraperloko ogia ere egoten zen okindegietan.
-
Errazionamenduko ogi beltza
Margarita Goñi Zubeldia (1923) Amezketa
Gerra ostean errazionamendua zegoen eta plazako okindegian ematen zieten ogi beltza. Udaletxean egoten ziren terriek irina jaten zuten.
-
Estraperloko irina
Margarita Etxeberria Murua (1935) Amezketa
Irina Nafarroatik estraperloan ekartzen zuen Margaritaren aitak. Telefonoz ematen zieten Guardia Zibilaren miaketen berri eta, haiek etortzerako, ezkutatu egiten zituzten estraperloko irin zakuak. 13 urteko mutila Nafarroako herri batera irinetara bidali zuteneko kontakizuna ere kontatzen du
-
Errazionamendua
Juanito Amundarain Tolosa (1937) Joxepa Tolosa Otamendi (1939) Amezketa
Gerra ondorengo errazionamendua. Okindegian ogi piska bat gehiago ematen zieten. Gero, noizean behin beste produktu batzuk banatzen ziren errazionamenduan: azukrea, arroza, kafea... Lentejen artean harriak egoten ziren eta kontuz ibili behar izaten zuten. Ugarteko plazako dendan jasotzen zituzten errazionamenduko elikagaiak.


