Ekonomia gerraostean
-
Basoan lan egiteko arropa eskasak
Andres Beloki Urreta (1927) Bidania-Goiatz
Arropa txarra eramaten zuten. Abarkak eta mantarrak janzten zituzten. Arropak gauean txabolako sutan lehortzen zituzten. Bonbatxoak eramaten zituzten. Alkandora eta jertse zaharrak ere eramaten zituzten. Hotza egiten zuenean ardi larrua jartzen zuten bizkarrean. Txapela ere eramaten zuten eta Iparraldetik ekarritako plastikozko txapela gainetik.
-
Iratin lanean euskaldunak ziren gehienak
Andres Beloki Urreta (1927) Bidania-Goiatz
Txabolan 90 pertsona biltzen ziren. Beraiek eraikitzen zuten txabola. Bost urte pasa zituen horrelako lanetan. Langile guztiak euskaldunak izaten ziren. Ikazkinak Aragoikoak ziren.
-
Basoan lanean zebiltzanean lo gutxi egiten zuten
Andres Beloki Urreta (1927) Bidania-Goiatz
Basoko lanean ibiltzen zirenak gazteak ziren. Lo gutxi egiten zuten, 6 ordu gauero eta siesta pixka bat bazkal ondoan. Enkargatuak esnatzailea jartzen zuen eta ondoren garrasika beste guztiak esnatzen zituen.
-
Iratiko kablean gertatutako anekdotak
Andres Beloki Urreta (1927) Bidania-Goiatz
Kablean gertatutako anekdotak kontatzen ditu. Behin kablea eten zitzaienean arazoak izan zituzten. Ibilbide luzea egin behar izan zuen Zurizaraino mandoak hartuta.
-
Artzain frantses batekin mendian galduta
Andres Beloki Urreta (1927) Bidania-Goiatz
Zurizatik bueltan zihoala laino itxia sartu zitzaion et galduta ibili zen artzain frantses batek lagundu bitartean. Gau hartako abenturak kontatzen ditu.
-
Iratiko basoetan lanean
Andres Beloki Urreta (1927) Bidania-Goiatz
Basoan lanean zebiltzanean hika hitz egiten zuten beti. Andresek ekarritako trokolekin kablea konpondu eta berriro lanean hasi ziren. Handik aurrera gutxiago kargatzen zuten kablea. Enkargatuek moztutakoaren araberako ehunekoa irabazten zuten.
-
Basoko lanean ez zuten asegururik
Andres Beloki Urreta (1927) Bidania-Goiatz
Basoan lanean ibiltzen zirenean ez zuten asegururik izaten. Iparraldean ibiltzen zirenak berriz bai eta horri esker gaur egun pentsioa kobratzen dute.
-
Basoa utzi eta herrira lanera
Andres Beloki Urreta (1927) Bidania-Goiatz
Arrebek etxera bueltatzeko esaten zioten eta mendia utzi egin zuen. Lantegi batean hasi zen lanean. Abarka eta galtzerdiekin joaten ziren lanera. Lan gogorra egin behar izaten zuen.
-
Aita preso
Juana Okina Zeziaga (1922) Arrasate
Etxea konpondu beharrean zegoela eta soro eta ortuak artean hutsik, aita, nazionalista izateagatik, espetxeratu egin zuten. Ondarretan egon zen sei hilabetez preso. Beste senide bi ere hil zizkioten Juanari.
-
Ogi zuri bat lortzeko, ezkutuan ibili behar
Pedro Garitano Laskurain (1936) Bergara
Mizpildi kalean, okindegia zegoen epaitegitik gertu. Okinak batzuetan ogi zuria ematen zieten eta ezkutuan eraman behar izaten zuten. Ez zen benetako ogi zuria, baina behintzat ez zen errazionamenduko ogi ilun gogorra.
-
Soroetan kaletarrek lapurretak egiten zituzten
Anastasio Balerdi Beloki (1933) Amezketa
Lapurreta asko izaten ziren garai haietan. Lapurreta egiten zutenak kalekoak izaten ziren. Baserritar batek kaletar bati lur saila txiki bat nola utzi zion kontatzen du.
-
Gerraostean errotak itxita; estraperloan ibili behar
Jose Bollar Gabiola (1931) Aulesti
Zortzi errota zeuden Aulestin, baina zazpi prezintatuta egon ziren gerraostean. Sei-zazpi urte zituela, arreba eta biak behin Ereñora arte joan ziren gauez, errotara, astoa hartuta eta beste behin Uarkako errotara. Gauez egiten zuten ogia, ezkutuan.
-
Lantzean 8-9 ogi egiten zituzten, aste osorako
Jose Bollar Gabiola (1931) Aulesti
Etxe guztiek izaten zuten labe-sua. Gerraostean prest izaten zuten, egurra sartuta, gauean ezkutuan ogia egiteko. Lantzean 8-9 ogi egiten ziren, aste osorako. Horrez gain, artoak eta tremesak ere egiten zituzten. Sagar sasoian, otzarakada sagar erretzen zuten.
-
Gerraosteko ekonomia: debekuak eta gosetea
Jose Bollar Gabiola (1931) Aulesti
Baserri ona zuten eta ez zuten goserik pasa gerraostean, ogia behintzat lortzen zuten eta. Mutikotan amarekin Bilbora sagarrak saltzera joan zenean, jendea laranja azalak jaten ikusi zuen. Gogoan du aitak gau baten bi txerri hil zituela, ezkutuan, debekatuta zegoen eta. Harrapatuz gero, txerria kentzen zuten. Behiak ere kentzen zituzten ukuilutik frankistek.
-
Gerra sasoian isilik; gerraosteko errazionamendua
Jose Bollar Gabiola (1931) Aulesti
Gerra sasoiko oroitzapenak. Umetxoa izan arren, gogoan du etxean isilik egoteko esaten ziotela. Garai arriskutsua zen, ez zegoen hitz egiterik. Gerraosteko errazionamendua. Amak txerriaren koipea edarran (portzelanazko ontzian) gordetzen zuen, urte guztirako. Txerri haragia edo txorizoak ere izaten zituzten. Garbantzua jateko berezia izaten zen, domeketakoa.
-
Gerraostean eskekoak baserrira
Jose Bollar Gabiola (1931) Aulesti
Kaleko jendeak txarto pasatu zuen gerraostean, janari eza zela eta. Asko joaten ziren baserrira eskean. Adineko gizon-emakumeek errezatu egiten zuten, janariaren truk. Amak denei ematen zien zerbait. Aulestiko bertako gutxi batzuk ere ibili ziren eskean. Baserrietan ematen zietenarekin pasatzen zuten astea.
-
Gerra osteko gosea; errotak itxita
Akilina Lasa Arbelaitz (1920) Irun
Gerra ondorengo gosea. Algarrobak. Errotak itxita zeuden; gizon bat atxilotu egin zuten artoa isilka ehotzeagatik. Artoa entregatu beharra. Pasionistak eskean joaten ziren, babarrun bila.
-
Errazionamendua eta estraperloa
Akilina Lasa Arbelaitz (1920) Irun
Errazionamenduko kartila. Ilarak. Gantza, olioaren partez. Estraperloa. Lehen dirurik ez zuten. Portugaletik ekartzen zuten janari asko. Kafe zakuak. Kontrabandoa itsasoz.
-
Gerra ondoko elikadura
Maritxu Arbelaitz Arruabarrena (1926) Irun
Taloak egiten zituzten gerra ondoan. Ez zuten goserik pasa, etxean baratzea baitzuten. Orduan zer jaten zuten aipatzen du.
-
Gerrako kontuak; Irun sutan
Iñaxi Oruezabal Martiarena (1924) Irun
Tximista baserritik tiroka. Ez ziren inora joan. Behientzako jan bila ateratzen ziren arratsean. Irun sutan ikusi zuen. Txapelgorriak sartu zirenean joan zen. Ogi bila Oiartzunera joaten ziren. Endarlatzara joaten ziren errotara, besteak itxita zeudelako. Gerraostean, taloak.


