Irinik ez, baina isuna bai
Hizlaria(k): Beñardo Irastortza Amiano (1928) Herria: Irun (Gipuzkoa)
Nafarroara errotara joateko, oinez joaten ziren astoa zakuz kargatuta zutela. Bidean batzuetan guardia zibilekin egiten zuten topo. Behin errotan irina errekisatu zieten eta amorruz beteta itzuli behar izan zuten etxera. Hurrengo egunean, salaketa zeukatela eta isuna ordaindu behar zutela konturatu ziren. Lehen ez zekiten artoa eho gabe jaten edo eskuz txikitzen.
Informazio gehiago: Irinik ez, baina isuna bai
Ekonomia gerraostean
-
Aranora eta Goizuetara errotara
Ramon Urdangarin Esnal (1939)
Urnieta
-
Laguntzarik gabe, industriarik ez
Jose Mari Cruceta Alberdi (1930)
Eibar
-
100 kiloko irin-zakuak, garo azpian
Migel Ansa Goenaga (1937)
Andoain
-
Guardia zibilaren ondoan egindako eskapada
Pedro Sarasola Idarreta (1930)
Astigarraga
-
Aitari loteria tokatu zitzaionekoa
Santi Intxausti Gerrikagoitia (1931)
Gernika-Lumo
-
Goseak gerra amaieran
Mariano Ziganda Ostitz (1910)
Odieta
-
Gerraosteko gosea; gauez errotara.
Antonio Eizagirre Uranga (1933) Pakita Uria Mancisidor (1937)
Zarautz
-
Gerra osteko miseria gogorra
Joxe Mari Zuloaga Etxebeste (1932)
Errenteria
-
Ama, arropa garbitzen eta egurra saltzen
Miren Zarraga Pagola (1932)
Andoain
-
Estraperloa zaintzeko, mikeleteak
Pedro Urteaga Arregi (1931)
Aretxabaleta


