Irinik ez, baina isuna bai
Hizlaria(k): Beñardo Irastortza Amiano (1928) Herria: Irun (Gipuzkoa)
Nafarroara errotara joateko, oinez joaten ziren astoa zakuz kargatuta zutela. Bidean batzuetan guardia zibilekin egiten zuten topo. Behin errotan irina errekisatu zieten eta amorruz beteta itzuli behar izan zuten etxera. Hurrengo egunean, salaketa zeukatela eta isuna ordaindu behar zutela konturatu ziren. Lehen ez zekiten artoa eho gabe jaten edo eskuz txikitzen.
Informazio gehiago: Irinik ez, baina isuna bai
Ekonomia gerraostean
-
Estraperloa
Jose Julian Garciarena Arregi (1929)
Berastegi
-
Errazionamenduko ogia
Joxe Mari Zinkunegi Agirre (1932) Julian Zinkunegi Agirre (1930)
Lizartza
-
Errotak itxita zeuden garaian, Aranoko errotara joandakoa
Miel Arrieta Bideburu (1931)
Urnieta
-
Gose-urte gogorrak; errazionamenduko janaria
Juan Arizaga Larreategi (1927) Jose Luis Unamuno Gorrotxategi (1928)
Soraluze
-
Etxean egindako ogia eta estraperloa
Maria Hipolita Aldai Eizagirre (1929)
Azkoitia
-
Errazionamendu garaia; errotara ezkutuan
Dolores Egues Saizar (1928) Lucia Egues Saizar (1925)
Berastegi
-
Fielatoa
Juana Bilbao Bolunburu (1933)
Lezama
-
Garia eta indabak entregatu behar
Cipriano Diaz de Mendibil Biteri (1924) Garbiñe Diaz de Mendibil Biteri (1932)
Legutio
-
Haziendarekin kontrabandoan
Erramun Irazu Apezetxea (1926)
Oiartzun
-
Osaba kartzelara
Migel Urdanpilleta Otegi (1935)
Hernani


