Irinik ez, baina isuna bai
Hizlaria(k): Beñardo Irastortza Amiano (1928) Herria: Irun (Gipuzkoa)
Nafarroara errotara joateko, oinez joaten ziren astoa zakuz kargatuta zutela. Bidean batzuetan guardia zibilekin egiten zuten topo. Behin errotan irina errekisatu zieten eta amorruz beteta itzuli behar izan zuten etxera. Hurrengo egunean, salaketa zeukatela eta isuna ordaindu behar zutela konturatu ziren. Lehen ez zekiten artoa eho gabe jaten edo eskuz txikitzen.
Informazio gehiago: Irinik ez, baina isuna bai
Ekonomia gerraostean
-
Itsasontzien motorrak
Xabier Irureta Sasiain (1936)
Zumaia
-
Bezeroekin gertuko harremana II: baserritarrak
Maribi Arregi Zufiria (1943)
Oñati
-
Goserik ez, baina gabezia bai
Mari Karmen Gerrikabeitia Garramiola (1929)
Etxebarria
-
Koipeztatzaile, kontrabando garaian
Joxe Goñi Urreaga (1928)
Astigarraga
-
Txerriak, behiak baino balio handiagoa
Migel Mendiguren Larrea (1932)
Beasain
-
“Heil, Hitler” goserik ez pasatzeko
Joxe Mari Soroa Berrotaran (1932)
Usurbil
-
Gerraosteko gosea
Manolo Ibarguren Molinaga (1929)
Lizartza
-
Gerratik itzulitakoak, estraperloan
Joxe Zulueta Uribe (1921)
Arrasate
-
Aitaren jaiotetxea estraperlo etxea
Maritxu Barrutia Totorikaguena (1920)
Markina-Xemein
-
Gerrako kontuak; Irun sutan
Iñaxi Oruezabal Martiarena (1924)
Irun


