Errazionamendua eta estraperloa
Hizlaria(k): Pilar Lizarralde Mitxelena (1935) Herria: Donostia (Gipuzkoa)
Gerra ondorenean, baserritarrek San Martingo azokara eramandako jeneroagatik hainbesteko bat ordaindu behar izaten zuten. Zenbait baserritarrek babarrunak ezkutatzen zituzten zerga horiek ez ordaintzeko. Ogia ere estraperlokoa izaten zen. Errazionamendua hiru klasetakoa izaten zen. Errazionamenduko ogia nolakoa izaten zen... Olioa eta sakarina ere estraperlokoak izan ohi ziren.
Informazio gehiago: Errazionamendua eta estraperloa
Ekonomia gerraostean
-
Errotak eta garia entregatzea
Inazia Llodio Bengoa (1917)
Arrasate
-
patatak eta batatak fabrikan erretzen
Arantxa Jauregi Burutaran (1926) Pepi Mitxelena Aiestaran (1926)
Errenteria
-
Oihalgintzako eta estraperloko dirua barra-barra
Lucia Areitioaurtena Isasi-Isasmendi (1925)
Ermua
-
Errazionamendu garaia
Tomasa Urien Intxausti (1926)
Durango
-
Gerraosteko miseria
Valentina Ugalde Ugalde (1937)
Hernani
-
Kontrabandoko tabakoa
Genaro Agirre Mendizabal (1919)
Legazpi
-
Gaztainak bai, baina oliorik ez
Karmen Odriozola Igartua (1930) Sabina Odriozola Igartua (1934)
Oñati
-
Errazionamendua eta kupoak
Margarita Maiza Auzmendi (1938) Jose Mari Razkin Agirre (1932)
Etxarri Aranatz
-
Mallabia inguruan zeuden errotak; gerra ondorengo urteetako egoera
Enrike Mugarza Idarraga (1932)
Mallabia
-
Guardia Zibila baserria erregistratzen
Santi Villareal Barrena (1935)
Amorebieta-Etxano


