Janaria ezkutatzeagatik, dena lizundu
Hizlaria(k): Juan Bautista Aizpurua Ormaetxea (1936) Herria: Andoain (Gipuzkoa)
Umeak 14 urterekin hasten ziren lanean. Lehen behar handia zegoen: zeukatena ondo zaintzen eta erabiltzen zuten; gosea zegoen, diru gutxi... Gerra ostean, Nafarroatik etortzen zen tren txikiak estraperloko jeneroa ekartzen zuen; eta, hari esker, jendea aurrera atera zen. Behin, guardia zibilek etxea erregistratuko zuten beldur, aitak bi paretaren artean sartu zituen baba zakuak, eta jeneroa lizundu egin zitzaion, zomorroz bete zitzaion, hain zuzen ere.
Informazio gehiago: Janaria ezkutatzeagatik, dena lizundu
Ekonomia gerraostean
-
Bueltan, San Jeronimo kalera; irakasle
Amale Arzelus Arrieta (1924)
Donostia
-
Eguneroko jakiak; angulak merke-merke
Felipe Korta Gurrutxaga (1928)
Ordizia
-
Osaba atxilotu zutenekoa
Eugenio Zabala Olazabal (1933)
Tolosa
-
Taloak; irin bila Aranora
Enriketa Aranburu Garaiar (1926)
Hernani
-
Mandoak ezin garraiaturik
Erramun Irazu Apezetxea (1926)
Oiartzun
-
Hautsekin egindako tortilla
Miren Josune Tolaretxipi Lizarralde (1926)
Donostia
-
Eskean ibiltzen zirenak
Pilar Garaiburu Beloki (1914)
Amasa-Villabona
-
Goserik ez, baina mizkinkeriarik ere ez
Begoña Bilbao Aberasturi (1931)
Bermeo
-
Errazionamendu-kartila eta orduko jatekoak
Lourdes Sistiaga Lujanbio (1945)
Pasaia
-
Arabara gari eta patata bila
Abelintxu Olano Olibares (1932)
Ubide


