Amona Ixabel, lagunkoia eta elizkoia
Hizlaria(k): Aizpea Goenaga Mendiola (1959) Herria: Donostia (Gipuzkoa)
Amona Ixabelek taberna zeukan eta bere lankide alargunak eta biek asko laguntzen zioten elkarri. Lagun asko zituen alde guztietan. Amona oso elizkoia zenez, gerra garaian ere mezetara joaten zen egunero. Gipuzkoako komunisten buruak mezetarako joan-etorrian eskoltatzen zuen.
Informazio gehiago: Amona Ixabel, lagunkoia eta elizkoia
Gerraren eragina
-
Tartean militar onak ere baziren
Korneli Egimendia Aranburu (1910)
Oiartzun
-
Erreketeek Oikiako apaiza eraman zuten; haren pistolaren anekdota
Bartolo Etxabe Oliden (1928)
Zumaia
-
Gerra garaian, familiakoak eta nazionalak etxean
Mari Karmen Lekerika Libano (1925) Mercedes Lekerika Libano (1928)
Leioa
-
Donostiara bueltatu
Manoli Andonegi Uranga (1922)
Donostia
-
Etxeko jeneroa ezkutatu beharra
Maria Josefa Txurruka Egaña (1913)
Zarautz
-
Gerra garaiko kontuak
Miren Iparragirre Alkorta (1934) Joxepa Iparragirre Izagirre (1934)
Donostia
-
Etxeko behor guztiak gerran galdu zituzten
Julian Astola Argoitia (1926)
Aramaio
-
Gerra garaian bazuten elkarren berri
Telesforo Oiarbide Zabaleta (1923)
Hernani
-
Auzo-eskola gerra garaian eta gerraostean; eskolako armarria
Emilio Azurmendi Agirre (1936)
Eibar
-
Berrobi eta gerra III
Maria Piedad Lopez Ferrera (1926)
Berrobi


