Amona Ixabel, lagunkoia eta elizkoia
Hizlaria(k): Aizpea Goenaga Mendiola (1959) Herria: Donostia (Gipuzkoa)
Amona Ixabelek taberna zeukan eta bere lankide alargunak eta biek asko laguntzen zioten elkarri. Lagun asko zituen alde guztietan. Amona oso elizkoia zenez, gerra garaian ere mezetara joaten zen egunero. Gipuzkoako komunisten buruak mezetarako joan-etorrian eskoltatzen zuen.
Informazio gehiago: Amona Ixabel, lagunkoia eta elizkoia
Gerraren eragina
-
Irun sutan eta militarrez betea
Enkarna Altzaga Iturriza (1920)
Irun
-
Gerran eskola utzi behar
Maria Eugenia Uriarte Urretabizkaia (1925)
Tolosa
-
Bonbardaketako uneko sentipenak
Julio Onaindia Landeta (1924)
Gernika-Lumo
-
Gerra, uste baino luzeagoa
Joxe Mari Zuloaga Etxebeste (1932)
Errenteria
-
Gerran ogia falta ez; gerra ostean bai, ordea
Benito Aranburu Gaztañaga (1923)
Usurbil
-
Eskopetak entregatu beharra
Antonio Berasategi Mintegi (1923)
Astigarraga
-
Gerra sasoian zapataz betetako trena hustu zutenekoa
Klaudio Belategi Pagaldai (1922)
Eskoriatza
-
Milizianoak Durangon
Isabel Agirrebeitia Uribe (1926) Feli Uribe Alberdi (1928)
Durango
-
Gerra garaian, betiko bizimoduarekin jarraitu zuten
Anparo Larzabal Urdanpilleta (1927)
Donostia
-
Menditik ardiekin alde egin behar
Joxe Bixente Etxabe Arregi (1922)
Arrasate


