Euskaraz egiten zuenarentzako kanika
Hizlaria(k): Patxi Sansinenea Azurmendi (1935) Herria: Donostia (Gipuzkoa)
Gerra ostean amaren jaioterrira, Zegamara, joan zen eta bertako eskolan ibili zen. Maisua euskalduna izan arren, ezin zuten euskaraz egin. Kanika bat erabiltzen zuten euskaraz egiten zuena markatzeko. Egunaren bukaeran hatz puntetan erregela batekin jotzen zituzten euskaraz berba egin zutenak. Patxik bazekien gaztelaniaz Bilbon ikasi baitzuen, baina Zegamako gehienek ez zekiten.
Informazio gehiago: Euskaraz egiten zuenarentzako kanika
Gerraren eragina
-
Euren etxea taberna ere bazen
Pepita Unzueta Iriondo (1922) Rosa Unzueta Iriondo (1919)
Elgoibar
-
Amonak militarrekin zuen harremana
Ana Mari Iza Berrotaran (1943)
Hondarribia
-
Gerra denboran kaletik baserrira babes bila
Pedro Urteaga Arregi (1931)
Aretxabaleta
-
Nazionalak Legazpin sartu zirenekoa
Isabel Kerejeta Garmendia (1916)
Legazpi
-
Etxea erreta, batetik bestera ibili behar
Mari Arrieta Jainaga (1933) Benedikta Garate Etxebarria (1928)
Abadiño
-
Milizianoek ganadua lapurtzen zieten
Bernarda Arizmendiarrieta Ojanguren (1925)
Elgeta
-
Aita bankura bueltatu lanera
Juan Larreina Arreitunandia (1937)
Mutriku
-
Loiolako eskola publikoan, gerra aurretik eta ondoren
Boni Alberdi Jauregi (1926)
Donostia
-
Amona, ehun-lantegian
Maite Ezkurdia Don (1931)
Amasa-Villabona
-
Ospitaleko eta "La Villa"ko eskola; "Escuela Dominical"
Milagros Zubillaga Solagaistua (1925)
Durango


