1939an Venezuelara; hara joandako euskaldunen egoera
IRALE - Irakasleen euskarazko prestakuntza zerbitzua
Hizlaria(k): Tere Rotaetxe Chalbaud (1919) Herria: Bilbo (Bizkaia)
1939an Venezuelara joan ziren eta hamabost hilabete egin zituen han. Orduko Caracas nolakoa zen. Solairu bateko etxeak; eskorpioiak eta zomorroak. 300.000 biztanle zituen. Kontraste handia zegoen: jende oso aberatsa eta miseria. Jendeak itxura ona emateagatik larruzko jakak erabiltzen zituen, bero egin arren. Hasieran joan ziren euskaldunek txarto pasatu zuten. Nekazaritza zela etorkizuna pentsatu zuten eta dirua horretan inbertitu, baina ez zitzaien ondo joan. Gerora, eraikuntzan hasi zirenean, hobetu zen egoera. Han egon ziren euskaldun batzuk aipatzen ditu: Atxurra familia, Isidro Monzon arkitektua...
Jatorrizko proiektua
Grabazio honen materiala ondorengo proiektuaren baitan jaso eta landu zen. Bertan aurkituko duzu jatorrizko materiala eta informazioa: Eibarko udalaren materiala - Eibartarren Ahotan - Egoibarra
Informazio gehiago: 1939an Venezuelara; hara joandako euskaldunen egoera
Ihes egin beharra
-
Etxetik irten beharra
Ricardo Duñabeitia Gandarias (1929)
Muxika
-
Gerrako gertaerak nola jakiten zituzten
Delia Huizi Zuñiga (1928)
Andoain
-
Gerraren eragina Astigarragan
Bittori Zapiain Mendiola (1929)
Astigarraga
-
Udara Asteasun
Patxi Mugerza (1936)
Donostia
-
Begoñako baserri batean babestuta
Pilar Mujika Arana (1919)
Arrasate
-
Alberic-en (Valentzia) lantegia gerra garaian
Benigna Sarasketa Maiztegi (1922)
Eibar
-
Exiliorako bidea: Belgika; bertakoen harrera
Juana Arrieta Leceta (1923) Margarita Murguizu Azurmendi (1910) Dolores Tolosa Lariz (1911)
Eibar
-
1936ko Gerra Zibilaren ostean exiliora
Candido Eguren Zabarte (1906)
Eibar
-
Bueltan, etxerik ez; Ziburuko bizimodua
Maria Angeles Elduaien Emazabel (1936)
Hondarribia
-
Kanpora alde egin beharra seme-alabak mantentzeko
Pilar Txopitea Uribarri (1924)
Gernika-Lumo


