1939an Venezuelara; hara joandako euskaldunen egoera
IRALE - Irakasleen euskarazko prestakuntza zerbitzua
Hizlaria(k): Tere Rotaetxe Chalbaud (1919) Herria: Bilbo (Bizkaia)
1939an Venezuelara joan ziren eta hamabost hilabete egin zituen han. Orduko Caracas nolakoa zen. Solairu bateko etxeak; eskorpioiak eta zomorroak. 300.000 biztanle zituen. Kontraste handia zegoen: jende oso aberatsa eta miseria. Jendeak itxura ona emateagatik larruzko jakak erabiltzen zituen, bero egin arren. Hasieran joan ziren euskaldunek txarto pasatu zuten. Nekazaritza zela etorkizuna pentsatu zuten eta dirua horretan inbertitu, baina ez zitzaien ondo joan. Gerora, eraikuntzan hasi zirenean, hobetu zen egoera. Han egon ziren euskaldun batzuk aipatzen ditu: Atxurra familia, Isidro Monzon arkitektua...
Jatorrizko proiektua
Grabazio honen materiala ondorengo proiektuaren baitan jaso eta landu zen. Bertan aurkituko duzu jatorrizko materiala eta informazioa: Eibarko udalaren materiala - Eibartarren Ahotan - Egoibarra
Informazio gehiago: 1939an Venezuelara; hara joandako euskaldunen egoera
Ihes egin beharra
-
Soldaduei laguntzetik etxera itzuli eta inor ez
Antonio Sagarna Ortuondo (1922)
Dima
-
Gerran, Orian oso familia gutxi geratu ziren
Patxi Sorarrain Kortadi ()
Lasarte-Oria
-
Amak Frantziara joan nahi ez
Teodora Gerediaga Gastelu (1928)
Amorebieta-Etxano
-
Zer gogoratzen duzu gerraz?
Ixabel Zuaznabar Irulegi (1938)
Lasarte-Oria
-
Gerra hastean, 4000 bergararrek ihes egin zuten
Jaione Isazelaia Igartua (1959)
Bergara
-
Frantzian eta Frantziatik bueltan
Begoñe Andone Erdoiza Uribarrena (1920)
Iurreta
-
Gerra Zibila hasi zenean
Bitoria Aboitiz Atxabal (1931)
Lekeitio
-
Gerraren beldur, Getxora babeslekura abereekin
Maria Luisa Urrutxua Larrazabal (1922)
Sopela
-
Karrantzan hil zen amama
Bitora Otadui Arrasate (1930)
Berriz
-
Hiru urtean herrira itzuli gabe
Luisa Otero Atorrasagasti (1920) Anttoni Segurola Egia (1919) Claudia Sein Legorburu (1919)
Pasaia


