Gerran hildakoak lurperatzen
Hizlaria(k): Fernando Alegria Goiri (1923) Herria: Muxika (Bizkaia)
Gerra sasoian, 14 urte zituen Fernandok. Etxe inguruko kanoiak non egoten ziren azaltzen du. Fikan egon zen frontea eta han ondoko etxe baten ingurura joaten ziren kanoikada guztiak. Eurak bertan egon ziren, ez ziren mugitu. Nazionalek deskuidu bat izan zuten, bonba bat botata beraien soldaduak hil baitzituzten. Bertako gizonak lan ugari egitera derrigortu zituzten. Fernandoren aitak gorpuak lurperatzeko betebeharra zuen Muxikako kanposantuan, eta bera ere aritzen zen laguntzen.
Informazio gehiago: Gerran hildakoak lurperatzen
Gerran hildakoak eta zauritutakoak
-
Gerra Zibileko bizipenak
Itziar Ajuria Garate (1924)
Elgoibar
-
Otxandioko hildakoak Mañariko kanposantura
Luzia Inzunza Arteaga (1925)
Mañaria
-
Gerra garaian lurperatutako hildakoak non dauden
Tomas Jainaga Iza (1925)
Berriz
-
Amildegitik bizirik irten zen nafarra
Maritxu Olabiaga Etxabe (1915)
Donostia
-
Gerra garaiko aita eta amaren ezbeharrak
Juan Jose Ibarretxe Markuartu (1957)
Laudio
-
Gerrako zerrendan aita topatzeko beldurra
Mari Tere Paskual Zapirain (1931)
Errenteria
-
Gorpuzkinen datuak botilan gordeta
Fernando Alegria Goiri (1923)
Muxika
-
Hildako milizianoak
Domingo Euba Sagastigordia (1924)
Amorebieta-Etxano
-
Gerrako kontuak: frontea, hildakoak...
Maximo Undabeitia Zabala (1919)
Muxika
-
Inguruko mutil bat bonba botata hil zuten, soroan zebilela
Frantziska Egiguren Bereziartua (1924)
Iurreta


