Gerran hildakoak lurperatzen
Hizlaria(k): Fernando Alegria Goiri (1923) Herria: Muxika (Bizkaia)
Gerra sasoian, 14 urte zituen Fernandok. Etxe inguruko kanoiak non egoten ziren azaltzen du. Fikan egon zen frontea eta han ondoko etxe baten ingurura joaten ziren kanoikada guztiak. Eurak bertan egon ziren, ez ziren mugitu. Nazionalek deskuidu bat izan zuten, bonba bat botata beraien soldaduak hil baitzituzten. Bertako gizonak lan ugari egitera derrigortu zituzten. Fernandoren aitak gorpuak lurperatzeko betebeharra zuen Muxikako kanposantuan, eta bera ere aritzen zen laguntzen.
Informazio gehiago: Gerran hildakoak lurperatzen
Gerran hildakoak eta zauritutakoak
-
Makiak ogi eske
Inazio Etxarren Lakunza (1938)
Arakil
-
Gerrako isunak eta hildakoak
Luisito Zelaia Balenziaga (1925)
Markina-Xemein
-
Anaia 'Crucero Canarias'en hil zuten
Rufino Etxebarria Petralanda (1922)
Muxika
-
Mendarora zauria sendatzera
Pepita Unzueta Iriondo (1922) Rosa Unzueta Iriondo (1919)
Elgoibar
-
Hiru soldadu Artaun auzoan lurperatuta
Jose Gorospe Abasolo (1934) Antonio Sagarna Ortuondo (1922)
Dima
-
Moja zen amak baserriko ardura hartu zuen
Paulo Okamika Gabiola (1942)
Gizaburuaga
-
Ehiza-hegazkinak
Julio Aspe Beitia (1928)
Aramaio
-
Itsasoan kanoikada batek hil zuen neba
Miren Odriozola Jaio (1919)
Ajangiz
-
Arraten bonbak kargatzen
Gonzalo Sarasua Gorrochategui (1913) Jose Sarasua Gorrochategui (1923)
Eibar
-
Gerra garaia Berrobin
Txomin Garmendia Galarza (1934)
Berrobi


