Gerran hildakoak lurperatzen
Hizlaria(k): Fernando Alegria Goiri (1923) Herria: Muxika (Bizkaia)
Gerra sasoian, 14 urte zituen Fernandok. Etxe inguruko kanoiak non egoten ziren azaltzen du. Fikan egon zen frontea eta han ondoko etxe baten ingurura joaten ziren kanoikada guztiak. Eurak bertan egon ziren, ez ziren mugitu. Nazionalek deskuidu bat izan zuten, bonba bat botata beraien soldaduak hil baitzituzten. Bertako gizonak lan ugari egitera derrigortu zituzten. Fernandoren aitak gorpuak lurperatzeko betebeharra zuen Muxikako kanposantuan, eta bera ere aritzen zen laguntzen.
Informazio gehiago: Gerran hildakoak lurperatzen
Gerran hildakoak eta zauritutakoak
-
Gerrako aireplano batetik paperak botatzen
Julian Astola Argoitia (1926)
Aramaio
-
Neba kartzelatik "Trabajadoreetara", eta gero errekete
Frantziska Egiguren Bereziartua (1924)
Iurreta
-
Gerran hildakoak
Demetrio Garmendia Sarasola (1919)
Baliarrain
-
Gerran hildako araoztarra
Eusebio Lazkano Lizarralde (1917)
Oñati
-
Tartean militar onak ere baziren
Korneli Egimendia Aranburu (1910)
Oiartzun
-
Gerrako oroitzapenak eta sufrimenduak
Rita Larrea Lopetegi (1930)
Lezo
-
Gerra garaian soldaduekin kotxean Azkoititik Soraluzera
Pastora Iraola Larrañaga (1916)
Soraluze
-
Lehenengo paperak, eta geroago bonbak
Juan Kruz Garate Garate (1926)
Otxandio
-
"Gorriekin" joan ez zirenak, soldadu eraman zituzten
Enriketa Aranburu Garaiar (1926)
Hernani
-
Gerran desagertutako Migel anaiaren istorioa
Klementa Arregi Lamariano (1924)
Bergara


