“Etxea bonbardeuko dabe eta danok hilko gara berton”
Hizlaria(k): Julita Iturri Arrien (1924) Herria: Errigoiti (Bizkaia)
Etxean zeukaten osaba Bitturio fraidea ikaratu egin zen: “Etxea bonbardeuko dabe (dute) eta danok hilko gara berton, batan batzuk hoba (hobe) urten (irten) bizitzeko”. Bitartean etxe barrenetik, Bolina aldean hegazkinak ibiltzen ziren egunero tarratada hotsean, beti (a)metrailatzen. Hegal guztiak (a)metrailatu zituzten. Hegazkinek motoristak (a)metrailatu gura zituzten. Motoristak kaminoko kantailen barruan ostuten ziren. Hala zeudela, osaba fraideari jaramon eginez, Julita eta bere izekoa Errigoitiko Uriko kobara joan ziren goizean goizeti babesaren bila pitxer bete esne hartuta. Han koba bete jende zegoen, Antzueneko izekoa ere hantxe zegoen. Errekan datorren ura edaten zuten, kutsatuta egongo zena.
Informazio gehiago: “Etxea bonbardeuko dabe eta danok hilko gara berton”
Borroka
-
Koban ezkutatutako gizonak jipoitu, desagerrarazi...
Luzia Inzunza Arteaga (1925)
Mañaria
-
Balak eta bala-zorroak pagadian
Eusebio Salegi Osa (1928)
Mutriku
-
Eskolara bazkariarekin
Andoni Azkarate Larrañaga (1932)
Antzuola
-
Abioiak ikusi eta ezkutatu
Markos Gerediaga Bilbao (1925)
Amorebieta-Etxano
-
Soldadu zegoen neba Bilboko etxera agertu
Manuela Irazola Zamalloa (1926)
Durango
-
Abioien beldurrez
Domeke Elexpuru Altube (1919)
Aramaio
-
Bonbaz zamatutako hegazkinak Bedaioko zeruan
Martin Balerdi Gorostegi (1924)
Tolosa
-
Soldaduei txistuka
Margari Goia Artola (1946)
Lezo
-
Etxe bakoitzean soldadu bana
Jose Pagalday Garro (1927)
Eskoriatza
-
Unerik txarrenak Oviedon eta Bruneten
Inazio Azueta Obieta ()
Amorebieta-Etxano


